Adam Przybyła

Urodził się w Bytomiu. Naukę gry na waltorni rozpoczął w wieku 14 lat w Śląskim Konserwatorium Muzycznym (dzisiejsza Akademia Muzyczna) w Katowicach, pod kierunkiem trębacza - doc. Władysława Reichera. Od 1935 roku kontynuował naukę w Konserwatorium w Wilnie, gdzie pracował także jako instruktor w orkiestrze wojskowej.

Pracę zawodową rozpoczął w 1936 roku jako waltornista w Orkiestrze Symfonicznej Towarzystwa Muzycznego przy Polskim Radiu w Wilnie (wówczas Polska, obecnie Litwa). W czasie wojny był pracownikiem Filharmonii Wileńskiej i Orkiestry Radiowej, a potem Teatru Operowego w Stralsundzie (Niemcy). Po jej zakończeniu przez krótki okres (prawdopodobnie jeden sezon artystyczny) był muzykiem Filharmonii Śląskiej. W 1946 roku został waltornistą Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach (wówczs WOSPR). Przez większość swej pracy zawodowej specjalizował się w grze na dolnej waltorni. Jako muzyk NOSPR wystąpił w Konzertstück für 4 hörner und orchester F-dur op.86 R. Schumanna, wykonując partię 3 waltorni. Działalność artystyczną zakończył w 1976 roku.

Adam Przybyła w latach 1951-1990 prowadził klasę waltorni w Akademii Muzycznej w Katowicach, uzyskując w międzyczasie tytuł docenta. W latach 1946-1973 uczył także w Liceum Muzycznym w Katowicach oraz równolegle w szkołach muzycznych w Bytomiu, Katowicach i Chorzowie.

Był pedagogiem i wychowawcą mającym ogromny wpływ na kształtowanie zarówno osobowości muzycznej jak i ogólnej, znanym również z dużego poczucia humoru. Wykształcił liczne grono waltornistów, laureatów konkursów, pracujących w najlepszych orkiestrach polskich i zagranicznych.

Waldemar Matera
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Z.Halamski, A.Przybyła: J.Haydn - 12 Nokturnów