Józef Szczególski
1941-2007
Urodził się 12 lipca 1941 w Wysokinie-Odrzywole na Mazowszu. W wieku ośmiu lat zaczął naukę gry na organach w kościele św. Jadwigi w Odrzywole pod kierunkiem organisty - Zygfryda Rosłańca, który oprócz działalności kościelnej  prowadził orkiestrę dętą uświetniającą święta kościelne i państwowe. Często zastępował w jej skłądzie nieobecnego muzyka – grając np. na trąbce, barytonie czy alcie. Baryton sprawiał najwięcej kłopotu z racji dużego ustnika – niedogodność ta była omijana zamianą na ustnik z altu.  Po ukończeniu szkoły podstawowej zdał egzaminy do Państwowego Liceum Muzycznego w Łodzi  (1955). Po zdaniu wszystkich egzaminów do liceum, dowiedział się, że będzie grał na waltorni. Oto jak wspomina swe pierwsze kontakty z instrumentem:

Kiedy zetknąłem się z waltornią w Liceum od razu nie przypadła  mi ona do gustu, mimo że granie na instrumentach dętych było mi znane z wcześniejszej,  dziecięcej działalności artystycznej. Nie muszę opisywać, że były ze mną problemy, bo nie chciałem grać na tym instrumencie. Prof. Józef Kret, do którego klasy uczęszczałem miał wielki dylemat. Chodziłem w kratkę na lekcje i wraz z kolegą umówiliśmy się, że uciekniemy z liceum muzycznego i zapiszemy się do szkoły organistów w Przemyślu. Nic z tego nie wyszło, bo zabiegi te stały się tajemnicą poliszynela. Prof. Kret wpadł na pomysł, kupił mi bilet na koncert symfoniczny do Filharmonii w Łodzi. W programie były m. innymi Preludia Liszta, V koncert fortepianowy Beethovena i Dyl Sowizdrzał Straussa. Byłem zafascynowany rolą waltorni w orkiestrze symfonicznej (1-wszą waltornię grał wówczas znakomity waltornista Edward Małolepszy) i połknąłem bakcyla. Od tej pory zaczęła się solidna praca edukacyjna na tym pięknym, a zarazem bardzo trudnym instrumencie.”

Po ukończeniu 5-letniego Liceum Muzycznego zdał egzaminy do Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi do klasy prof. Edwina Golnika. Już jako student II-go roku został pierwszym solo waltornistą  Państwowej Filharmonii w Łodzi, której dyrektorami byli wówczas Henryk Czyż a później Stefan Marczyk. Grał z wieloma światowej klasy muzykami,  jak m.in. David i Igor Ojstrach, Henryk Szeryng, Ruggiero Ricci, Herbert von Karajan czy Artur Rubinstein. Brał również udział w koncertach kwintetu dętego Filharmonii Łódzkiej. Studia muzyczne ukończył  z wynikiem bardzo dobrym z wyróżnieniem i uzyskał tytuł magistra sztuki.

Ważniejsze osiągnięcia:
  • Finalista w Międzynarodowym Konkursie  Muzycznmy, Genewa (Szwajcaria) 1965
  • 1. Nagroda w Ogólnopolskim Festiwalu Młodych Muzyków, Gdańsk 1966
  • 3. Nagroda w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym  Prażskie Jaro, Praga (Czechy)
  • Udział w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym ARD, Monachium (niemcy) 1968

W czasie trwania swojej kariery artystycznej często udzielał się jako solista w koncertach symfonicznych, grając m.in. I Koncert Es-dur na róg R.Straussa, Serenadę na tenor, róg i orkiestrę smyczkową Brittena, III i IV Koncert na róg Mozarta. Koncerty te były wykonywane z orkiestrami Filharmonii Łódzkiej, Filharmonii Śląskiej, Filharmonii Koszalińskiej, Filharmonii Kaliskiej oraz Teheran Symphony Orchestra w Teheranie (Iran). W  Sali Kameralnej Filharmonii Narodowej w Warszawie zagrał recital złożony z sonat różnych kompozytorów. Dokonał wielu nagrań w Polskim Radio, wiele utworów z fortepianem. Akompaniatorami byli Bronisław Hajn, Tadeusz Chmielewski, Edward Przyłęcki. Podczas trwania studiów pracował również w orkiestrze radiowej pod dyr. Henryka Debicha, w Teatrze Wielkim w Łodzi pod dyr. Zygmunta Latoszewskiego, oraz w Teatrze Muzycznym (Operetka) w Łodzi pod dyr. Olgierda Straszyńskiego. Z orkiestrą Henryka Debicha brał udział w ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach piosenki – Opole, Zielona Góra, Kołobrzeg i Sopot. Równocześnie z pracą w orkiestrach łódzkich  udzielał się jako pedagog  w PWSM i Średniej Szkole Muzycznej. Bardzo często nagrywał  w Studio Filmowym w Łodzi muzykę do filmów. W 1972 wyjechał do Teheran Symphony Orchestra w Teheranie (Iran). Pracował też w tamtejszym Państwowym Konserwatorium Muzycznym i w konserwatorium pod patronatem żony Shahin Schacha pani Farah Diba. Dwa razy w tygodniu wykładał na uniwersytecie w Teheranie. W siódmym roku działalności artystycznej nastąpiła Rewolucja Islamska. Wówczas władze Iranu postawiły ultimatum cudzoziemcom. Wraz z trzema kolegami ze Śląska autobusem wyjechał do Istambułu, skąd wrócił do Polski.  1 września 1979 roku zaczął pracę jako solo waltornista w Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz w Operetce Warszawskiej. Prowadził również działalność pedagogiczną w szkole średniej. Następnym etapem była posada I waltornisty w Staatstheater w Braunschweigu, Symfonicznej Orkiestrze w Niszu, skąd po czterech latach w wyniku zamieszek w Kosowo Pole wrócił do Warszawy. W 1998 rozpoczął pracę w Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie i ponownie w Operetce Warszawskiej. Po zakończeniu pracy w tych orkiestrach przeszedł na emeryturę.

Zmarł 2 września 2007.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Share selected track on FacebookShare selected track on TwitterShare selected track on Google Plus
     J.Szczególski-Cherubini-Sonata2-demo.mp3

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Share selected track on FacebookShare selected track on TwitterShare selected track on Google Plus
     J.Szczególski-Beethoven-cz1-demo.mp3

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Share selected track on FacebookShare selected track on TwitterShare selected track on Google Plus
     J.Szczególski-Rogers-Fantasia-cz2-demo.mp3

Translator

Reklama

Reklama